Sulat para kay MMDA Chairman Francis Tolentino
Mahal Kong MMDA Chairman Francis Tolentino,
Nabasa ko po ang liham nyo para sa isang sikat na manunulat na si Dan Brown, ang tutuo di naman ako mahilig sa mga libro o babasahing kwento kaya di ko kilala si Dan Brown. Pero ganunpaman, idol kita kaya ung sulat mo para sa kay Dan Brown ang binasa ko.
Sa tutuo lang po, ang OA mo po! Di nyo po ba alam na imahinasyon lang yun ni Dan Brown? Piksyon sabi nga nila. Ang dami pa pong problema ng ating bansa, wag nyo na idagdag ung pagiging sensitibo nyo sa mga ganitong bagay. Buti po sana kung makakatulong sa pag-unlad ng Pilipinas ang pagpuna nyo sa kwentong isinulat ni Dan Brown, eh mukhang hindi naman po.
Aaminin ko po sa inyo, gaya ng isang karakter sa libro ni Dan Brown na si Sienna Brooks, na-trauma din ako nang minsan akong magtrabaho sa Manila. Sinabi ko sa sarili kong hinding-hindi na ako babalik jan. Ikaw ba naman ang maligo, magpabango at maghanda para pumasok sa trabaho, tapos pagdating mo sa office ay amoy usok ka na. Alam mo un?, pagod na nga akong nag-igib ng balde-baldeng tubig sa babang kalsada para may ipangligo ako tapos sasabak lang pala ako sa matinding trapiko at palipat-lipat ng sakayan makarating lang sa opisina. Hindi ko na po ikukuwento ung pagkatapos ng trabaho na makikipag-unahan akong makasakay sa jeep para lang makauwi, swerte nang makaupo, kasi kadalasan, nakasabit lang ako sa bandang likod. Hindi ko na po ikukuwento yun.
Buti pa po nung umuwi ako ng madaling araw galing sa isang kliyente, kung tatanungin nyo po, ako ang isa sa gumawa ng Ticketing System ng lahat ng SM Cinema, hehehe…Ayun kailangan naming hintayin makapagsara ang cinema at makapag generate ng End-of-Day report ang sinehan bago kami umuwi. Inuna ko na po ung paliwanag bago pa may magtanong kung bakit ako umuwi ng madaling araw…Edi yun na nga, umuwi po ako ng madaling araw, at habang naglalakad sa kahabaan ng kalsada, may biglang sumalubong sa akin na lalake, sabay sabing “Boss, Chicks?“, o diba, Gates of Heaven ang dating kontra sa sinasabi ni Dan Brown na Gates of Hell daw ang Manila,Sinungaling talaga yun!…Pero sabi ko sa lalakeng sumalubong sa akin, “pass muna, pre…“
Napahaba ang kwento ko tuloy, seryoso, Di ko naman po sinasabing may katotohanan ang mga kwento ni Dan Brown sa kanyang librong “Inferno”, pero po parang sobra naman po kung makareact kayo. Apekted?! Ang daming kwento at pelikula na mas grabe pa sa kwentong ginawa ni Dan Brown, bakit po dun hindi kayo nagreact?, dahil tulad din po ba kayo ng iba na pumapatol lang at nakikisawsaw sa mga sikat na tao para nang sa ganun ay sumikat din kayo? Wag po ganun, bad un.
Anyway, yun lang…Kapag nagreply si Dan Brown, pabasa ako ah 
Nagmamahal,
LordCM
PS : Chairman, di na po para sa inyo ang parteng to kaya wag nyo na basahin. Para sa mga interesado sa imahe sa taas at buong balita tungkol sa sulat ni Chairman kay Dan Brown, punta po kayo dito MMDA ‘disappointed’ over Dan Brown’s depiction of Manila in latest novel.
Ang Aking Red Shoe Rack
Nitong nakaraang araw lang ay naglinis ako ng kwarto ko. Napansin ko lang na medyo malakeng espasyo ung naookupa ng mga sapatos ko. Oo, mga sapatos, mayaman ako eh lolzz Naisip kong maglagay ng shoe rack, pero imbes na bumili, nanghingi na lang ako sa isang katropa…At ito ang ibinigay sa akin;
Isang Red na Shoe Rack!, Ganda no? Eh di naging maayos ang mga sapatos ko at nagkaruon pa ako ng kaunting espasyo na pwedeng paglagyan pa ng ibang bagay…Salamat sa aking katropa…Pero hindi dyan nagtatapos ang kwento ko tungkol sa Red na Shoe Rack, dahil nakita nyo na ang mga walang kwenta at marumi kong sapatos, ipakilala ko na rin sila sa inyo…
1. Converse – All Star : Kabibili ko lang nyan nitong huling bakasyon ko sa Pinas, original kaya Php3,000+ ang presyo. Bwisit nga lang kasi sana hindi na ako bumili nyan, pero mamaya na kwento.
2. Tretorn – Kung Batang ’90 ka, tiyak nakapagsuot ka nito. Actually 2005 pa ata nabili yan. Gustong-gusto ko lang talaga yung mga ganyang klase ng sapatos, magaan, kumportable at kahit saan mo iparehas na damit ay babagay. Paborito ko to nung wala pa akong Chuck Taylor.
3. Converse – Chuck Taylor : Peke yan! lolz, yan ang sinasabi ko sa taas kung bakit ko pinagsisihan ang pagbili ng original na converse. Biruin mo, Php350 lang yang Chuck Taylor na yan, kumpara sa original ng Php3,000+, eh mas madalas ko pang gamitin si fake kaysa sa original ngayon eh! At pwede pa akong bumili ng siyam na sapatos pa!, ayan, kaya binili ko na rin si Number 7…Eto na ngayon ang madalas kong gamitin.
4. Nike – Air Max : Eto naman kabibili ko rin lang. Nung naisipan kong mag-exercise at magbuhat-buhat kaya ko to binili, kaso tinamad na ako, di ko alam kung itutuloy ko pa ang paggi-gym. Isa rin to sa madalas kong gamitin ngayon kasi magaan sa paa.
5. Sandals at Tsinelas na Quicksilver : Syempre dapat may pang araw-araw ka…
6. Caterpillar : Sa tutuo lang, dito talaga ako mahilig. High Cut, Steel Toe na parang ang bigat tingnan. Nakailang caterpillar na rin akong sapatos simula nung nagpunta ako dito sa Palau. Pero ngayon di ko na sya madalas gamitin magmula nung dumating si Chuck Taylor at Air Max.
7. Vans – Peke din yan! Eto ung isa pa sa nabili kong kasama ni Chuck Taylor, Php350 rin. Mura no?, pero di ko madalas gamitin, may binabagayan eh.
Yun lang! Dati, isa o dalawa lang sapatos ko ok na ako, isa o dalawang taon bago ako magpalit ng sapatos. Pero ngayon dahil may mura akong nabili, kahit araw-araw magpalit ng shoes, pwede na! Tapos may Red Shoe Rack ka pa! Ayos!
Charrie Joan’s Version of Pusong Bato – Pitch Perfect
Pusong Bato ba gusto mo?
Eto, Pusong Bato na ginamitan ng baso!
HACKED
An infographics about Hacking from OnlineCollegeCourses.com 